01 09 2012

çorba kafadan çıkanlar!

çorba  kafadan çıkanlar! |  görsel 1

Herşey bi anda gelir mi insanın üstüne? gereksiz çok bildiğini sanan komşular, ergenlikten çıkmamışsın gibi hissettiren anne, canını çok yaktığı halde hala affedebildiğin bi sevgili...hayatının dönüm noktasındasın eş ve iş seçimi zorluğu..  Bugün içimden geçenleri yazacağım kurgulamadan plan yapmadan aklıma ne gelirse yazacağım... Üslubuma da takılmayacağım yazım yanlışlarına da..

 

Hayatın her anında yapmak zorunda olduğun bişeylerin olması da çok can sıkıcı bi durum yapacak bi şeyinin olmaması da.. Bazen herkese cevap vermek zorunda olmaktan sıkılırsınız bazen kimsenin size bir şey sormamış olmasından.. Böyle düşündüğümde yalnızlığın tanımını konuşmak istediğin insanların yanında olmaması durumunun üstüne bir de konuşmak istemediğin insanlara maruz kalmak olarak yapabilirim. Ama yine de şükrediyorum tabi ki. VAkti zamanında maruz kalacak bi insan bile yoktu etrafımda.. pür yalnızlığı da hissettim. daha doğrusu hissettiğimi sandım. Nüfusun 7 milyara değdiği Su dünyada tamamen yalnız kalmak artık imkansız ama sıkılmak bir o kadar kolay. Standartları düşürmek geliyor ilk çözüm olarak aklıma. eğer standartlarımı düşürürsem gerçekten samimi insanlar bulabilirim diyorum. Ama entel yanımın ağır bastığı günlerde bu insanı haketmediği şekilde aşağılayacağımı da biliyorm. Kötü bi insan değilim ama içimden bunu yapıcağmı biliyorum. Can sıkıcı bi insan olduğum dönemlerde var gerçekten eğlendiren olduğum dönemlerde... ne zaman geliyor bu ilham? kendim bile güvenemediğim bu ilhamlı halimi insanlara nasıl gösterebilirim. insanlara göstermek önemli çünkü her zaman onlarla birlikteyim ve onlara eksik yanlarımı gösteremem. İyi yanlarımı gösterebilmeliyim ki bi zaman geldiğinde zaaflarımı bana karşı kullanamasınlar... Hayatın sonunda yalnız kalmak sanırım en büyük korkum.. Bunun için doğru insanlara yatırım yapmak gerekiyor değilmi güçlü insanlara... yıkılmayacak çökmeyecek ve en önemlisi yarı yolda bırakmayacak. Ah! nerden bulcam böyle bi insanı ya da asıl soru şu anda enerjimi harcadığım insanlar gerçekten hayatımın sonunda yalnız kalmama engel olabilecekler mi? Annelerin mürüvetini görme merakını şimdilerde anlamaya başladım.. Gerçek pür sevgiye en yakın olan sevgi onlarınki.. Ve bu dünyadan göçüp gittiklerinde evlatlarını kendileri kadar olmasa da en güzel sevebilecek insanın eşi olmasını istiyorlar. Haklılar. Annemin evlen artık itirazlarına direncimin kırılışı bu düşüncedir işte nerden başladık nereye geldik yazıda:) İnsan zihni cidden içinde bi dünya barındırıyor! HAtta benm ki dünyada olmayan şeyleri bile... Neyse :)

65
0
0
Yorum Yaz